وبلاگ نویسی :: اینجا نلی از روزهایش می گوید

وبلاگ نویسی

این روزا شبکه های اجتماعی زیاد شدن و روز به روز به امکاناتشون اضافه میشه اما بنظرم هیچکدوم صمیمیت وبلاگ رو ندارن.

تو تلگرام و اینستا و... همه میخوان خودنمایی کنن،میخوان بگن هی فلانی ببین من از تو پولدارتر و خوشگل تر وموفق ترم...تو اونجا مرزی بین ادب و وقاحت نیست،به راحتی به هم حرف های رکیک میزنن و پیشنهاد دوستی میدن(البته بنظرم دوستی بد نیست اما رابطه های تلگرامی و اینا به شکلی که الان هست اصلا نمیشه اسم دوستی روشون گذاشت😒)

حالا تو این فضای آلوده وقتی وارد دنیای وبلاگ نویسی میشی همه چیز تغییر میکنه...بدون اغراق انگار از آسیا میری اروپا(ینی تاااا این حد😀)

همه با هم دوستن،عقایدشونو با احترام به مخالفا اعلام میکنن،دوستی ها عمیقن،حریم خصوصی رعایت میشه،اینجا میتونی خودخودت باشی بدون نگرانی

یه نمونش فوت روژین جان(روحش شاد😔)..اگه دوستی هامون تلگرامی بود همه ی پروفایل ها چند روز مشکی میشد و دیگه کسی روژین رو یادش نبود

اما وبلاگ فرق داره...همه مون عزاداریم،واقعا مثل اینه که یکی از اعضای خانوادمونو از دست دادیم،متن هایی که نوشته شد یاد روژین رو جاودانه کرد

خلاصه خواستم بگم دوست های وبلاگی خیلی دوستتون دارم و برای همتون کلی آرزوی خوووب میکنم😊

ما یه خونواده ایم،مگه نه؟😉

۵ نظر ۸ موافق ۰ مخالف
Man Mobham
۰۴ خرداد ۰۱:۳۵
اره.البته من حس نوزادی دارم.تازه ۱۰ روزمه.خخخخخ
من دارم آرشیو روژین خانوم دو میخونم.هی وسطاش میزنم جاده خاکی و باورم نمیشه فوت شده.
وبلاگ خئلی خوبه.آدم رو سبک میکنه.
چ عجب شما پست جدید گذاشتی😃

پاسخ :

😊
آره منم تو دو روز کل آرشیوش رو خوندم...باورش خیلی سخته
ببخشید درگیر درسام،ذوق نوشتنم کور شده😁
مـــــــنِ او
۰۴ خرداد ۰۱:۵۸
سلام
دقیقا همینطوره
وبلاگ یه دنیای متفاوته که فقط بعضیا بهش پی بردن و دارن لذتشو میبرن 

پاسخ :

سلام...
آره واقعا،اونروز به یه نفر گفتم من وبلاگ مینویسم،گفت عه وبلاگ جدیده!؟برم نصبش کنم😯
چکاوک .
۰۴ خرداد ۰۳:۴۲
کاملا موافقم، وبلاگ یه چیزه دیگه اس
.
.
.
فوت روژین هنوز هم برام شوک بزرگیه هنوزم موقع درس خوندن هی یادش میفتم اشکم سرازیر میشه حتی نتونستم بعد از فوتش تو وبلاگش کامنت بذارم و به خواهراش تسلیت بگم، فقط حیف و دریغ که خیلی دیر باهاش آشنا شدم و یه کم بعدش خبر فوتشو شنیدم... 😢😢😢😢

پاسخ :

آره...حیف که دیر باهاش آشنا شدم😢
🍁 غزاله زند
۰۴ خرداد ۰۹:۵۱
بله واقعا صمیمیتی که اینجا هست،هیچ‌جای این دنیای مجازی نیست :) 
وای، دکتر روژین،واقعا خیلی ناراحت شدم.اتفاقا دیروز رفتم وبلاگش و دوباره مطالبشون رو خوندم.کُلی گریه کردم و باورم نمیشد صاحب این نوشته‌ها دیگه در این دنیا نباشه :(
واقعا خیلی ناراحت کننده و سخت بود.هممون دیگه کم‌کم داریم مثله یه خانواده میشیم.سخته این جدا شدن‌ها و نبودن‌ها :'( 
امیدوارم روحشون در آرامش باشن (╥_╥)

پاسخ :

تو وبلاگ همه تو شادی و غم های هم شریکن
الهی آمین
Bahar 1999
۰۴ خرداد ۱۰:۵۹
سلام گلم
کاملا همینطوررره ツ

پاسخ :

سلام عزیزم:))
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
درباره من
تـا زمانی که
رسیــدنــ به #تـــــــــو
امـکانـ دارد
زندگـی درد قشنگیستـــــــ
که جریــانــ دارد....
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان